De Donkere toren 8 - De wind door het sleutelgat by Stephen King

Author:Stephen King [King, Stephen]
Language: eng
Format: epub
Publisher: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
Published: 2012-08-10T05:07:30+00:00

De Covenant Man duwde met geweld iets in Tims mond. Tim probeerde zich te verzetten, maar dat lukte niet. De Covenant Man greep Tim gewoon bij zijn haren en toen Tim gilde, werd de opening van de fles tussen zijn tanden geduwd. Er stroomde een gloeiende vloeistof in zijn keel. Geen sterkedrank, want hij werd er niet dronken van, maar juist rustig. Sterker nog, hij voelde zich een ijskoude bezoeker in zijn eigen hoofd.

‘Over een minuut of tien is het uitgewerkt en dan laat ik je gaan,’ zei de Covenant Man. Zijn schertsende toon was verdwenen. Hij noemde de jongen niet langer jonge Tim; hij noemde hem helemaal niets meer. ‘Gebruik nu je oren en luister. In Tavares, dat veertig wielen ten oosten van hier ligt, begon ik verhalen te horen over een houthakker die was geroosterd door een draak. Iedereen had het erover. Een vrouwtjesdraak zo groot als een huis, zeiden ze. Ik wist dat het lulkoek was. Ik geloof best dat er ergens in het woud nog een tijger zit...’

Hierop plooiden de lippen van de Covenant Man zich in een brede grijns, die echter weer zo snel verdwenen was dat je hem bijna niet zag.

‘... maar een draak? Daar geloof ik niets van. Zo dicht bij de bewoonde wereld is er al zeker tien maal tien jaren geen draak meer gezien en al helemaal niet eentje die zo groot is als een huis. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Niet omdat Big Ross een belastingbetaler is – of was – hoewel ik dat wel tegen de tandeloze menigte zou hebben gezegd, als een van hen trig – en moedig – genoeg was geweest om het te vragen. Nee, het was gewoon pure nieuwsgierigheid van mijn kant, omdat het nu eenmaal altijd een hardnekkige slechte eigenschap van mij is geweest om geheimen te willen kennen. Het zal ongetwijfeld mijn dood nog eens worden.

Gisteravond, voordat ik aan mijn ronde ging beginnen, kampeerde ik ook langs het IJzerhoutpad. Alleen ben ik gisteravond helemaal naar het einde van het pad gegaan. Op de bordjes bij de laatste paar stompen vóór het Fagonard Moeras staat Ross en Kells. Daar heb ik mijn waskom gevuld bij het laatste heldere water voordat het moeras begint en wat zag ik in het water? Een bordje met de namen Cosington-Marchly. Ik pakte mijn gunna, klom op Blackie en reed hiernaartoe om te kijken wat er te zien viel. Ik hoefde de waskom niet eens meer te raadplegen: ik zag waar die pooky daar zich niet zou wagen en waar de larven het water niet hadden vervuild. Die larven zijn vraatzuchtige vleeseters, maar als je de oude wijven moet geloven, zullen ze nooit het vlees van een rechtschapen man eten. Die oude wijven hebben het vaak mis, maar blijkbaar niet daarover. Het koude water heeft hem geconserveerd en zijn lichaam lijkt op het oog ongeschonden, omdat de man die hem heeft vermoord hem van achteren heeft geraakt. Toen ik hem omdraaide zag ik zijn gekliefde schedel, maar ik heb hem teruggelegd zoals jij hem nu ziet om jou die aanblik te besparen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.